Η νομική διάσταση της σύμβασης franchising

Γονική Κατηγορία: Άρθρα για το franchising

Κατηγορία: Νομικά Θέματα

Εμφανίσεις: 1548

Προσεγγίζοντας νομικά το ζήτημα του franchising μπορούμε να ταξινομήσουμε τις συμβάσεις με κριτήριο:

Α. το προσφερόμενο προϊόν, όπου η σύμβαση θεωρείται ως μικτή μεν σύμβαση, που μοιάζει περισσότερο όμως με τη σύμβαση εξουσιοδοτημένου εμπόρου ή τη σύμβαση εμπορικού αντιπροσώπου και υποστηρίζεται η ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων που διέπουν τις συμβάσεις αυτού του είδους. Στην περίπτωση του franchising παροχής υπηρεσιών η σύμβαση κλίνει περισσότερο προς τη σύμβαση παραχώρησης άδειας εκμετάλλευσης, με συνέπεια να υποστηρίζεται η ανάλογη εφαρμογή των διατάξεων που αφορούν τις συμβάσεις αυτές.

Β. την υπέρβαση της διάκρισης που βασίζεται στο προσφερόμενο προϊόν και περιλαμβάνουν την :

Ι. σύμβαση franchising ως σύμβαση παραχώρησης άδειας εκμετάλλευσης με τη ευρεία έννοια, όπου τα στοιχεία της διανομής στο franchising διανομής προϊόντων δεν επιτελούν παρά μια συμπληρωματική λειτουργία και τίθενται ουσιαστικά στην υπηρεσία των στοιχείων που αφορούν παραχώρηση άδειας εκμετάλλευσης. Το προς διανομή προϊόν και η ειδικότερη φύση του έχουν σημασία μόνο όσον αφορά την επιλογή της κατάλληλης μεθόδου marketing για το συγκεκριμένο προϊόν.

ΙΙ. σύμβαση franchising ως μορφή κάθετης συνεργασίας με στόχο τη διάθεση του «προϊόντος» του συστήματος (εμπορεύματα ή/ και υπηρεσίες), δηλαδή επιχειρείται μία προσέγγισης μέσω των συστημάτων διανομής.

Γ. την διάταξη και τον τρόπο συσχετισμού των εμπλεκόμενων συμφερόντων, η οποία μεταφράζεται σε καθαρά νομικό επίπεδο σε ειδικότερους τύπους δομής συμφερόντων ή δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των συμβαλλομένων. Διατηρώντας τη βασική διάκριση ανάμεσα σε franchising υπαγωγής και franchising ισότιμης συνεργασίας επιχειρείται μία παραπέρα υποδιαίρεση του δευτέρου στους ακόλουθους τύπους franchising:

  • Franchising συντονισμού ή ανταλλαγής
  • Franchising συνασπισμού ή διμερούς συνδέσμου
  • Franchising «συνομοσπονδίας» ή «συμμαχίας»

Στη βάση της παραπάνω διάκρισης διατυπώνεται η διάκριση σχετικά με τις τρεις δυνατές μορφές διάταξης των συμφερόντων των μερών στα πλαίσια του ιδιωτικού δικαίου. Οι μορφές αυτές είναι:

  1. Η αντιπαράθεση αντιμαχόμενων συμφερόντων που ισοφαρίζονται με την ανταλλαγή παροχών και αποτελεί χαρακτηριστικό των συνήθων αμφοτεροβαρών συμβάσεων
  2. Η κοινότητα, η ταυτότητα κατεύθυνσης, η ενότητα των συμφερόντων που αποτελεί χαρακτηριστικό της εταιρικής σύμβασης και
  3. Η εξυπηρέτηση (διαφύλαξη ή προστασία) μονόπλευρα κατευθυνόμενων συμφερόντων που αποτελεί χαρακτηριστικό κυρίως των αμφοτεροβαρών συμβάσεων.

Στην πρώτη από τις τρεις αυτές δυνατές μορφές αντιστοιχεί η σύμβαση franchising συντονισμού ή ανταλλαγής, στην δεύτερη η διμερής σύμβαση franchising συνασπισμού ή διμερούς συνδέσμου καθώς επίσης και το franchising «συνομοσπονδίας» ή «συμμαχίας», ενώ στην τρίτη μορφή η σύμβαση franchising υπαγωγής.

  • Το Franchising συντονισμού ή ανταλλακτικού χαρακτήρα, το οποίο φέρει τα χαρακτηριστικά των αμφοτεροβαρών συμβάσεων. Η σύμβαση λειτουργεί ως εξισορρόπηση ή συντονισμός των αντιμαχόμενων συμφερόντων των συμβαλλομένων, με την ανταλλαγή παροχών και χαρακτηρίζεται ως σχέση ισοτιμίας.
  • Το Franchising συνασπισμού ή διμερούς συνδέσμου, το οποίο φέρει τα χαρακτηριστικά της διμερούς εταιρικής σύμβασης, επειδή το στοιχείο που κυριαρχεί είναι η κοινότητα, η ταυτότητα κατεύθυνσης και η ενότητα των εμπλεκόμενων συμφερόντων των συμβαλλομένων, του δικαιοπαρόχου και του δικαιοδόχου.
  • Το Franchising συνομοσπονδίας ή συμμαχίας. Περίπτωση τέτοιας μορφής franchising συντρέχει όταν όλοι οι συμμετέχοντες σε ένα σύστημα franchising συντονισμού ή ανταλλακτικού χαρακτήρα, παράλληλα προς τις επιμέρους διμερείς αμφοτεροβαρείς συμβάσεις ανάμεσα στον δικαιοπάροχο και τον καθένα από τους δικαιοδόχους, συνάπτουν μεταξύ τους, ρητά ή σιωπηρά, και μια πολυμερή σύμβαση εταιρικού χαρακτήρα που επισκιάζει και ενσωματώνει τις επί μέρους διμερείς συμβάσεις.
  • Το Franchising υπαγωγής, που είναι και ο συχνότερα απαντώμενος τύπος στην πράξη, χαρακτηρίζεται επίσης και ως franchising που αφορά την διαμεσολάβηση κατά την πώληση ή ως franchising διαφύλαξης συμφερόντων του δικαιοπαρόχου, οι σχετικές συμβάσεις θεμελιώνουν μεταξύ δικαιοπαρόχου και δικαιοδόχου μια σχέση διαμεσολάβησης κατά την πώληση που χαρακτηρίζεται από στοιχεία της σύμβασης εργασίας. Στην περίπτωση που το franchising αφορά διανομή προϊόντων πρόκειται για μια παραπέρα εξέλιξη των συστημάτων διανομής μέσω εξουσιοδοτημένων εμπόρων. Στην περίπτωση που το franchising αφορά παροχή υπηρεσιών, πρόκειται για μεταφορά στο πεδίο της διανομής παροχής υπηρεσιών της ιδέας της σχέσης διαμεσολάβησης κατά την πώληση με ταυτόχρονη διαφύλαξη των συμφερόντων του δικαιοπαρόχου.

Δ. τις κύριες υποχρεώσεις των μερών. Αυτές διακρίνονται στις:

  • κύριες υποχρεώσεις του δικαιοδόχου, δηλαδή στην

α. Υποχρέωση προώθησης των πωλήσεων του προϊόντος του συστήματος (εμπορευμάτων ή/ και υπηρεσιών)

β. Υποχρέωση καταβολής δικαιωμάτων στο δικαιοπάροχο και στις

  • κύριες υποχρεώσεις του δικαιοπαρόχου, δηλαδή στην

α. Υποχρέωση ένταξης της επιχείρησης του δικαιοδόχου στο σύστημα

β. Υποχρέωση παραχώρησης άδειας εκμετάλλευσης του πακέτου franchise

γ. Υποχρέωση υποστήριξης και ενίσχυσης της επιχείρησης του δικαιοδόχου

δ. Υποχρέωση παροχής ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος.

2018-01-02T11:00:35+00:00 January 2nd, 2018|ΑΡΘΡΑ ΓΙΑ ΤΟ FRANCHISING|